નવી દિલ્હી:  જ્યારે કોઈ બેટ્સમેન ૯૦ ફૂટ દૂરથી આવતા ૧૫૦ કિમીની ઝડપના બોલ પર સિક્સર મારે છે, ત્યારે આખી દુનિયા તેના વખાણ કરે છે, પરંતુ આ હિંમત નેટ્સમાં પરસેવો પાડતા 'થ્રોડાઉન સ્પેશિયાલિસ્ટ' આપે છે. ભારતીય ટીમના રઘુ (રાઘવેન્દ્ર દ્વિવેદી) જેવા નિષ્ણાતો કલાકો સુધી અથાક બોલિંગ મશીન અને હાથથી પ્રેક્ટિસ કરાવીને બેટ્સમેનને લોખંડી બનાવે છે. આ સપોર્ટ સ્ટાફ માત્ર ચહેરાઓ નથી, પણ ટીમની કરોડરજ્જુ છે. મુખ્ય કોચ અને મેન્ટર વ્યૂહરચનાના 'માસ્ટરમાઈન્ડ' હોઈ શકે છે, પરંતુ તે પ્લાનને મેદાન પર અમલમાં લાવવાનું પ્લેટફોર્મ આ ૧૩ નિષ્ણાતો પૂરૂ પાડે છે.

આધુનિક ક્રિકેટ હવે માત્ર બેટ અને બોલની રમત નથી રહી, પણ ડેટા અને સાયન્સની રમત બની ગઈ છે. ડગઆઉટમાં લેપટોપ લઈને બેસતા ડેટા એનાલિસ્ટ દરેક વિરોધી ખેલાડીની નબળાઈ શોધી કાઢે છે, જ્યારે ફિઝિયોથેરાપિસ્ટ અને માસીઅર ખેલાડીઓના થાકેલા સ્નાયુઓને ફરીથી મેદાન પર દોડવા લાયક બનાવે છે. આ ઉપરાંત, સ્ટ્રેન્થ અને કન્ડીશનીંગ કોચ એ સુનિશ્ચિત કરે છે કે ખેલાડી પાંચમાં દિવસે પણ એટલી જ ઉર્જા સાથે રમી શકે જેટલી પહેલા દિવસે હતી. આ એવા લોકો છે જે ટ્રોફી હાથમાં નથી લેતા, પણ ટ્રોફી સુધી પહોંચવાનો રસ્તો સાફ કરે છે.

ટીમ મેનેજર અને મીડિયા મેનેજર જેવી ભૂમિકાઓ પણ એટલી જ મહત્વની છે, જે ખેલાડીઓને મેદાનની બહારના તણાવ અને વ્યવસ્થાઓથી મુક્ત રાખે છે. સ્પિન, ફાસ્ટ બોલિંગ અને ફિલ્ડિંગ કોચ દરેક ખેલાડીની ટેકનિકમાં નાની-નાની ખામીઓ સુધારીને તેમને 'પરફેક્ટ' બનાવે છે. ટીમ ડોક્ટરની નજર ખેલાડીના સ્વાસ્થ્ય પર હોય છે, જેથી ટુર્નામેન્ટના મહત્વના વળાંક પર કોઈ ઈજા અવરોધ ન બને. ટૂંકમાં, મેદાન પર દેખાતા ૧૧ ખેલાડીઓ તો માત્ર એક હિમશિલાની ટોચ છે, તેની નીચે આ સપોર્ટ સ્ટાફનો અથાક પરિશ્રમ છુપાયેલો હોય છે.