​મનોરંજન ડેસ્ક:આજે જ્યારે સંગીતની દુનિયા બદલાઈ રહી છે, ત્યારે પણ અમુક યાદો કાળની સીમાઓ ઓળંગીને જીવંત રહે છે. ૮૦ અને ૯૦ના દાયકામાં એક એવી પણ સંગીતની લહેર હતી જેણે માત્ર પાકિસ્તાનમાં જ નહીં, પરંતુ ભારતના ખૂણે-ખૂણે, ખાસ કરીને ઉત્તર પ્રદેશ અને બિહારના લોકમાનસ પર ઊંડી છાપ છોડી હતી. આ લોકપ્રિયતાના કેન્દ્રમાં હતા પાકિસ્તાનના સુપ્રસિદ્ધ ગાયક અતાઉલ્લાહ ખાન ઈસાખેલવી, જેમના દર્દભર્યા ગીતોએ તે સમયની પેઢીને મંત્રમુગ્ધ કરી દીધી હતી.

​તે સમયગાળામાં પરિસ્થિતિ એવી હતી કે દરેક નાની-મોટી જગ્યાએ તેમના ગીતો સાંભળવા મળતા. પછી તે શહેરના વ્યસ્ત માર્ગો પર દોડતા ઓટો-રિક્ષા હોય, લાંબી મુસાફરી કરાવતી રોડવેઝની બસો હોય, માલસામાન પહોંચાડતા ટ્રકો હોય કે ટ્રેનોની મુસાફરી – દરેક જગ્યાએ અતાઉલ્લાહ ખાનના અવાજનું વર્ચસ્વ હતું. ગામડાની ચાની ટપરીઓ પર ગુંજતા તેમના ગીતો સામાન્ય માણસના જીવનનો એક હિસ્સો બની ગયા હતા.

​સંગીતની કોઈ સરહદ હોતી નથી

ભલે રાજકીય રીતે ભારત અને પાકિસ્તાન અલગ દેશો છે, પરંતુ કલાની બાબતમાં સરહદો હંમેશા ગૌણ રહી છે. અતાઉલ્લાહ ખાનના ગીતોમાં રહેલું દર્દ અને તેમની ગાયકીની આગવી શૈલીએ ભારતીય શ્રોતાઓને પોતાની તરફ ખેંચ્યા હતા. 'મુઝકો યે તેરી બેવફાઈ માર ડાલેગી', 'અચ્છા સિલા દિયા તુને મેરે પ્યાર કા' અને 'દિલ તોડ કે હસતી મેરા' જેવા ગીતો તે સમયે દરેક પ્રેમી હૃદયની ધડકન બની ગયા હતા.

​ગિનીસ વર્લ્ડ રેકોર્ડમાં નામ

અતાઉલ્લાહ ખાન માત્ર એક લોકપ્રિય ગાયક જ નહોતા, પરંતુ તેઓ એક રેકોર્ડબ્રેક કલાકાર પણ રહ્યા છે. તેમણે પોતાના લાંબા સંગીતમય કારકિર્દી દરમિયાન ૫૦,૦૦૦થી વધુ ગીતો રેકોર્ડ કરવાનો અદભૂત વિક્રમ સ્થાપ્યો છે. તેમની આ સિદ્ધિ બદલ ૧૯૯૪માં તેમનું નામ 'ગિનીસ બુક ઓફ વર્લ્ડ રેકોર્ડ'માં પણ નોંધવામાં આવ્યું હતું, જે તેમની કળા પ્રત્યેના સમર્પણનો પુરાવો આપે છે.

​મૂળભૂત રીતે પાકિસ્તાનના પંજાબ પ્રાંતના મિયાંવાલીના ઈસાખેલ સાથે જોડાયેલા અતાઉલ્લાહ ખાન આજે લાહોરમાં સ્થાયી થયા છે. પંજાબી અને સરાઈકી ભાષાના લોક સંગીતને વિશ્વભરમાં પહોંચાડવામાં તેમનું યોગદાન અમૂલ્ય છે. આજે પણ, વર્ષો પછી તેમના એ જ જૂના ગીતો સોશિયલ મીડિયા અને ડિજિટલ પ્લેટફોર્મ પર નવા શ્રોતાઓ દ્વારા એટલા જ પ્રેમથી સાંભળવામાં આવે છે, જે સાબિત કરે છે કે સાચું સંગીત ક્યારેય જૂનું થતું નથી.