નવી દિલ્હી: ભારતની ગલીઓ અને બજારોમાં જોવા મળતી અવિરત ચહલપહલ અને માણસોની ભીડથી ટેવાયેલા ભારતીયો જ્યારે અમેરિકા જાય છે, ત્યારે તેમને એક ખૂબ જ અલગ અનુભવનો સામનો કરવો પડે છે. તાજેતરમાં ક્રિસ્ટન ફિશર નામની એક અમેરિકન મહિલા દ્વારા ઇન્સ્ટાગ્રામ પર શેર કરવામાં આવેલો એક વિડિયો ઇન્ટરનેટ પર ભારે ચર્ચાનો વિષય બન્યો છે. આ વિડિયોમાં ફિશરે અમેરિકાના એકદમ સુમસામ અને શાંત રહેણાંક વિસ્તારો બતાવ્યા છે, જ્યાં રસ્તાઓ પર માણસો તો શું, ક્યાંક પક્ષીઓ પણ ભાગ્યે જ જોવા મળે છે. ફિશરના મતે, આ દ્રશ્ય ભારતથી આવેલા લોકો માટે કોઈ આશ્ચર્યથી ઓછું નથી હોતું, કારણ કે ભારતમાં લોકો શેરીઓમાં કામ કરતા, ફરતા કે એકબીજા સાથે વાતો કરતા જોવા મળે છે.

વિડિયોમાં સ્પષ્ટ કરવામાં આવ્યું છે કે આ શાંતિનું કારણ દેશની વસ્તી કે વિસ્તાર નથી, પરંતુ અમેરિકાની 'ડ્રાઇવિંગ સંસ્કૃતિ' છે. ત્યાં લોકો ઘરની બહાર નીકળવા માટે પણ કારનો જ ઉપયોગ કરે છે, જેથી રસ્તાઓ પર પદયાત્રીઓનું પ્રમાણ નહિવત્ હોય છે. બીજી તરફ ભારતમાં જીવન શેરીઓ અને જાહેર જગ્યાઓ સાથે જોડાયેલું હોય છે, જ્યાં દરેક સમયે કોઈને કોઈ ગતિવિધિ ચાલુ જ હોય છે.

સોશિયલ મીડિયા પર વપરાશકર્તાઓની પ્રતિક્રિયાઓ:

આ વિડિયો વાયરલ થતાં જ ભારતથી અમેરિકા સ્થળાંતર કરનારા લોકોએ પોતાના અનુભવો શેર કર્યા છે.

·         કબ્રસ્તાન જેવો અનુભવ: ઘણા યુઝર્સે લખ્યું છે કે અમેરિકાના પડોશ તેમને કોઈ કબ્રસ્તાન જેવા લાગે છે, જ્યાં સ્મશાન જેવી શાંતિ હોય છે.

·         ઊંઘ ન આવવાની સમસ્યા: એક ભારતીય વપરાશકર્તાએ જણાવ્યું કે, "જ્યારે હું ૨૦૧૦માં એટલાન્ટા ગયો હતો, ત્યારે હું એક અઠવાડિયા સુધી ઊંઘી શક્યો ન હતો કારણ કે ભારતના ઘોંઘાટ અને ચહલપહલના વાતાવરણ પછી અહીંની સન્નાટો મને અજીબ લાગતી હતી."

·         એકલતા અને ડિપ્રેશન: કેટલાકે સ્વીકાર્યું કે શરૂઆતમાં આ એકલતા તેમના માટે માનસિક તણાવ કે ડિપ્રેશનનું કારણ બની હતી, પરંતુ સમય જતાં તેઓ હવે આ શાંતિને માણતા શીખી ગયા છે.

સાંસ્કૃતિક આંચકો અને અનુકૂલન

આ વિડિયો એ વાતનો પુરાવો છે કે એક દેશમાંથી બીજા દેશમાં જતી વખતે વ્યક્તિ માત્ર ભૌગોલિક સ્થળ જ નથી બદલતી, પરંતુ એક સંપૂર્ણ જીવનશૈલી પણ બદલે છે. ભારત જેવો દેશ જ્યાં સામાજિકતા શેરીઓમાંથી શરૂ થાય છે, ત્યાંથી અમેરિકા જેવી વ્યક્તિકેન્દ્રીય અને કાર-આધારિત સંસ્કૃતિમાં ભળવું એ લાખો લોકો માટે એક મોટો પડકાર હોય છે. જોકે, આ વિડિયો પરની વિવિધ પ્રતિક્રિયાઓ દર્શાવે છે કે આ એકલતા અને શાંતિનું સ્તર દરેક વ્યક્તિ માટે અલગ હોય છે—કોઈને તે એકલવાયું લાગે છે, તો કોઈને તે પોતાની જાત સાથે રહેવાની એક સુંદર તક લાગે છે.