સુપ્રીમ કોર્ટના ચુકાદાના મુખ્ય મુદ્દાઓ (તમિલનાડુ રાજ્યપાલ આર.એન. રવિ કેસ):
➡ રાજ્ય વિધાનસભા દ્વારા પુનર્વિચારણા બાદ 10 બિલોને સંસદની વિચારણા માટે મોકલવું ગેરકાયદેસર છે.
➡ આ 10 બિલો પર રાષ્ટ્રપતિ દ્વારા લેવાયેલા કોઈપણ પગલાં "નોન એસ્ટ" (અમાન્ય) ગણાશે.
➡ કોર્ટે આર્ટિકલ 142 હેઠળની સત્તાનો ઉપયોગ કરીને આ 10 બિલોને રાજ્યપાલને સંમતિ માટે મોકલવાની તારીખથી અમલી બનાવ્યા.
➡ રાજ્ય વિધાનસભામાં પુનર્વિચારણા બાદ રજૂ થયેલા બિલને રાજ્યપાલે સંમતિ આપવી જ પડશે. તે ફક્ત ત્યારે જ સંમતિ નકારી શકે જ્યારે બિલ અલગ હોય.
➡ જો રાજ્યપાલ સંમતિ રોકી રાખે અને બિલને રાષ્ટ્રપતિ માટે અનામત રાખે, તો તે મહત્તમ 1 મહિના માટે જ કરી શકે.
➡ જો સંમતિ મંત્રી પરિષદની સલાહ વિના રોકવામાં આવે, તો બિલ 3 મહિનામાં પરત કરવું પડશે.
➡ પુનર્વિચારણા બાદ રાજ્ય વિધાનસભા દ્વારા રજૂ થયેલું બિલ 1 મહિનામાં સંમતિ મેળવવું જોઈએ.
➡ આર્ટિકલ 200ના બીજા પ્રોવિઝો હેઠળના બિલો અને આર્ટિકલ 31, 32 વગેરેને લગતા બિલો સિવાય, રાજ્યપાલે મંત્રી પરિષદની સલાહ પર કાર્ય કરવું જોઈએ.
➡ આર્ટિકલ 200 હેઠળ રાજ્યપાલની કાર્યવાહી ન્યાયિક સમીક્ષાથી મુક્ત નથી.  
આ ચુકાદો રાજ્યપાલોની ભૂમિકા અને બંધારણીય જવાબદારીઓને સ્પષ્ટ કરે છે, જે લોકશાહી પ્રક્રિયાને મજબૂત બનાવશે.